ജീര്‍ണ്ണം

ഉയര്‍ന്നുയരുന്ന തിരകള്‍
എന്റെ ബോധത്തില്‍ നിന്നും
ഹൃദയത്തിലേക്ക്‌
തകര്‍ത്തലയ്ക്കുന്നു....

ആ കടല്‍ക്കരയില്‍ വച്ച്‌
ഞാന്‍ ഞാനല്ലാതാകുന്നു...
ഞാന്‍ എന്റെ പ്രണയമായ്‌ മാറുന്നു...

എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ
പകുതിയും നീ
തിന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ
മരണവും കാത്ത്‌
കടല്‍ക്കാക്കകള്‍
വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു...

വീണ്ടുമൊരു
വലിയ തിര
അതെന്നെ എടുത്തെറിഞ്ഞു...
ഇപ്പോള്‍
ഞാനൊരു മരുഭൂമിയിലാണ്‌...
നീ പാതി തിന്ന്
മിടിപ്പു നിലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ഹൃദയം
ഒരു കഴുകന്‍
കൊത്തി വലിക്കുന്നു...
മരണത്തോടടുത്ത
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ നിലവിളി
മണല്‍ക്കാറ്റില്‍ ലയിക്കുന്നു....

വീണ്ടുമൊരു തിരയിറക്കം...
ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും
ബോധത്തിലേക്ക്‌...
ഇപ്പോള്‍
ഞാന്‍ ഞാനാണ്‌...
ഇപ്പോള്‍
എന്റെ പ്രണയത്തെ
ഞാന്‍ കാണുന്നു...
അത്‌ മരിച്ചിരിക്കുന്നു...
ചത്തു മലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തെ
കഴുകനും,കടല്‍ക്കാക്കയും
പട്ടികളും
വലിച്ചു കീറുന്നു...

ചത്തു മലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തെ
കഴുകനും,കടല്‍ക്കാക്കയും
പട്ടികളും
വലിച്ചു കീറുന്നു...