ഉയര്ന്നുയരുന്ന തിരകള്
എന്റെ ബോധത്തില് നിന്നും
ഹൃദയത്തിലേക്ക്
തകര്ത്തലയ്ക്കുന്നു....
ആ കടല്ക്കരയില് വച്ച്
ഞാന് ഞാനല്ലാതാകുന്നു...
ഞാന് എന്റെ പ്രണയമായ് മാറുന്നു...
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ
പകുതിയും നീ
തിന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ
മരണവും കാത്ത്
കടല്ക്കാക്കകള്
വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു...
വീണ്ടുമൊരു
വലിയ തിര
അതെന്നെ എടുത്തെറിഞ്ഞു...
ഇപ്പോള്
ഞാനൊരു മരുഭൂമിയിലാണ്...
നീ പാതി തിന്ന്
മിടിപ്പു നിലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ഹൃദയം
ഒരു കഴുകന്
കൊത്തി വലിക്കുന്നു...
മരണത്തോടടുത്ത
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ നിലവിളി
മണല്ക്കാറ്റില് ലയിക്കുന്നു....
വീണ്ടുമൊരു തിരയിറക്കം...
ഹൃദയത്തില് നിന്നും
ബോധത്തിലേക്ക്...
ഇപ്പോള്
ഞാന് ഞാനാണ്...
ഇപ്പോള്
എന്റെ പ്രണയത്തെ
ഞാന് കാണുന്നു...
അത് മരിച്ചിരിക്കുന്നു...
ചത്തു മലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തെ
കഴുകനും,കടല്ക്കാക്കയും
പട്ടികളും
വലിച്ചു കീറുന്നു...
ചത്തു മലച്ച
എന്റെ പ്രണയത്തെ
കഴുകനും,കടല്ക്കാക്കയും
പട്ടികളും
വലിച്ചു കീറുന്നു...
എഴുതണമെനിക്കിന്നീ
പ്രണയം എന്നൊരു വാക്ക്
വരികയില്ലതെ-
യൊരു വരിയെങ്കിലും...
പക്ഷേ നഷ്ട പ്രണയത്തിന്
തീക്കനല്ച്ചൂളയെന്
ഇടനെഞ്ചിന് കോണിലായ്
അണയാതെയെരിയവേ...
മോഹത്തിന് മുള്ളിനാല്
നീയെകിയാ വ്രണം
കരളിന്റെയുള്ളിലൊരു
മാറാത്ത നോവായി
കരിയാത്ത മുറിവായി
നീറിപ്പുകയവേ....
ശക്തിയില്ലെന് തൂലികയ്ക്കിന്ന്
വഴിമാറിയെഴുതുവാന്....
ഒട്ടുമേ ചിതലരി-
ക്കാത്തൊരെന് ഓര്മ്മതന്
പുസ്തകത്താളിതില്
മുഴുവനും ഭദ്രം...
വടിവൊത്ത ലിപികളാല്
നീയെഴുതി വച്ചൊരാ
വാക്കുകള്,ഓര്ത്തോര്ത്ത്
ഞാന് നട്ട കവിതകള്...
നിന്നെയെന്നനുരാഗ
നായികയാക്കി ഞാന്
സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്തൊരാ
സന്ധ്യകള്,രാവുകള്..
മുഴുവനും ഭദ്രം...
മുഴുവനും ഭദ്രം...
നിന്കണ്ണില് നിറയുന്ന
നീലക്കടലില്
നിന് കവിളില് വിരിയുന്ന
ശിശിരാര്ദ്ര സന്ധ്യയില്
നിന്റെ ചൊടിയിണയിലെ
ചുവപ്പിന്റെ ലഹരിയില്
നിന്റെ മൃദുവിരലുകളില്
നിന്റെ കാല്പ്പാടുകളില്
നിന്റെ കാര്കൂന്തലില്
നിന്റെ കളമൊഴികളില്
ലയിയ്ക്കാന്
അലസം അലിയാന് കൊതിച്ചൊരാ
നാളുകള്,ശോകാര്ദ്ര രാവുകള്
നിറമാര്ന്ന സന്ധ്യകള്
നിനവിന്റെ നനവുകള്
മുഴുവനും ഭദ്രം...
മുഴുവനും ഭദ്രം...
ഒട്ടുമേ ചിതലരി-
ക്കാത്തൊരെന് ഓര്മ്മതന്
പുസ്തകത്താളിതില്
മുഴുവനും ഭദ്രം...
മുഴുവനും ഭദ്രം...
